Ik kies resoluut voor gevoeligheid en vergankelijkheid in mijn onderwerpen omdat het nu van morgen er anders uitziet dan vandaag. De weerspiegeling in het water, het schaduwspel,... Straks ziet het er weer helemaal anders uit, al beseffen we dat niet.

Het nu van morgen is anders dan dat van nu.

En zelfs al zou het beeld hetzelfde zijn, het zou wellicht anders aanvoelen als we in een andere gemoedstoestand verkeren.

Het nu is niet te vatten.

Niks kan het nu vatten zoals het is. Een foto geeft een herinterpretatie van kleur door de camera. Bovendien zijn er in het nu nog andere dingen die onze visie beïnvloeden: de geur, de sfeer, ons gemoed. Het nu is constant in beweging en subjectief, net zoals de meeste van de dingen om ons heen. De dingen die zo vanzelfsprekend zijn dat we zelden stilstaan bij de schoonheid of de opmerkelijkheid ervan. Ik streef ernaar een beeld te scheppen van de werkelijkheid dat, door schoonheid, banaliteit of op enige andere manier, mensen even doet stilstaan bij de werkelijkheid én de interpretatie. Ongeacht de discipline waarin het wordt uitgevoerd (tekening, schilderij, installatie) stevast kies ik voor materiaal dat de gevoeligheid versterkt: rijstpapier, caseïne, jute... De ziel van de werkelijkheid wordt gevat in een stevig contrast tussen wit en zwart of een subtiel spel van kleuren