6 en 7/4/2017 Wissel camper en Osaka

Camper terugbrengen

6/4 was het tijd om de camper “Onze Flemish” terug in te leveren. We zijn er nog maar eens mee op de foto gaan staan en de hemel was er mee triest van… 😉

Shoppen in Osaka Station

De rugzak van Kiéro heeft het begeven, tijd voor een ander exemplaar. We logeren vannacht terug in Osaka, vlak naast het Universal Studio’s pretpark. Toch is er geen moment gezeur… Japan is blijkbaar (niet enkel voor mij) veel leuker dan een pretpark!

We logeren opnieuw in een condominium. Vergelijk het maar met een luxe studentenkot. Je hebt een keukentje en een badkamertje en een gang en een bed/kamer. Geen ruimte om een voet te verzetten. De camper was in oppervlakte kleiner maar voelde veel ruimer. En net als in de camper moet je zelf voor ontbijt zorgen.

Bezoek Osaka Castle

We worden in de namiddag verwacht in Nagoya bij het verhuurbedrijf van onze tweede camper. Er is dus nog wat tijd en dus besluiten we Osaka Castle te bezoeken. Ook hier was ik vorig jaar al even langs gelopen, maar toen was ik minder geïnteresseerd in algemene geschiedenis en ging ik niet naar binnen. Te meer het die dag Minion-run was in het park rond het kasteel en er zo wel een heel speciaal sfeertje hing. Dat was dit jaar niet het geval.

Waar blijf je dan met je koffers?

  1. Japanse voetpaden en stations zijn relatief comfortabel (zeker als je vergelijkt met Brussel of Parijs). Je kan er makkelijk met een trolley van A naar B. Ik heb zelden een (trein- of metro-) station geweten waar er geen lift was, al is het soms wat zoeken.
  2. Zeker in de grote steden heb je quasi overal lockers. Zowel in treinstations, als in de metro, als bij grote attracties, als in malls, kan je lockers vinden waar zelfs een hele valies in kan. Je betaalt tussen de 500 en 800 Yen per locker en per dag om je valies te bewaren.
  3. Andere optie is de zogenoemde Ta-Q-Bin. Een verzenddienst die je baggage vervoert voor jou. Het is niet bepaald goedkoop, maar als je in spitsuur de trein of shinkansen neemt is dit heel handig. In de meeste hotels kan je hiervan gebruikmaken, soms zelfs in een supermarkt.

Shinkansen Nagoya

Lunchtijd wanneer we onze shinkansen-tickets gaan boeken. Perfect! Eindelijk eens doen zoals de Japanners! We kopen een bento in het station en peuzelen die op in de trein.

De boxen zijn goed gevuld, we zullen geen honger leiden. Alleen is het niet altijd zo makkelijk om in te schatten wat je precies gaat krijgen. Zoals gewoonlijk liggen er ook nu wel plastieken voorbeeldjes in de toonbank maar de kids vonden toch een extraatje in hun box: een gepekelde pruim!

Da’s naar mijn mening één van de dingen die je echt eens moet proeven! Een smaakbom pursang! Zoet, zuur en bitter tegelijk! Niet meteen iets wat je elke dag zou willen eten maar is wel een beleving 😉

Oppikken camper

Op naar onze tweede camper. GROTE uitdaging blijkt dat want we hangen weer van VISA af en wat dacht je? We kunnen de waarborg niet geven, kaarten geblokkeerd. Hier gaan we weer… ondanks het feit dat deze verhuurder echt geen woord Engels spreekt en dus alles via een tolk en via de telefoon moet worden uitgelegd komen we er uiteindelijk toch uit.
Note to self: Het is dus niet alleen door terug te keren op uw stappen dat uw kaart blokkeert, ook door het vastzetten van een waarborg (want in Japan gaat dat nog met een papieren doordrukformulier en de telefoon, I kid you not)

Oeps! We need a wash!

Stiekem hadden we gehoopt op een wasmachine in het condominium in Osaka… wat er dus niet bleek te zijn. Gevolg: ons ondergoed is op! 😉

Gelukkig hebben we intussen al een stevig stukje Japan achter de kiezen en weten we een wassalon te vinden. We halen nog eens een traditioneel rollenpatroon boven: moeder wordt aan het wassalon afgezet met de valiezen vuile was terwijl vader op jacht gaat naar proviand met de kids.

Ik kan je verzekeren dat ik wel beziens had! LOL! Niet elke dag dat er een Belgische toerist met valiezen komt binnengevallen in een buitenwijk van Nagoya! Maar ik word bijzonder vriendelijk geholpen en bijgestaan. Ik krijg karretjes om de was te sorteren, gratis thee tijdens het wasprogramma, magazines en snoepjes er gratis bovenop. Best aangenaam en dat blijkt standaardservice.

Share

3 en 5/4/2017: Nara

Het moest één van de hoogtepunten worden van onze reis, en dat werd het ook!

Vorig jaar had ik al een prachtige tijd gehad in de eerste hoofdstad van Japan. Geweldige mensen ontmoet. Genoten van de herten in Nara Park, met de gedachte: “Hier moest mijn zoon eens kunnen lopen!” (Da’s nogal een dierenfanaat).

Ik keerde dan ook met veel plezier terug, met gezin deze keer. Ik had mijn gidsen van vorig jaar opnieuw gecontacteerd in de hoop hen te kunnen trakteren om hen nog maar eens te bedanken voor vorig jaar… maar dat werd weer ietsjes straffer 😉

Mevrouw Akagi (van het verhaal van de 3 buurvrouwen) wilde ons maar wat graag terugzien en dus werden we uitgenodigd voor de lunch. De buurvrouw die sumi-e les geeft was ook thuis en de schildering die ik vorig jaar bij haar naliet was intussen ingekaderd en hing in haar hall! Wat een eer!

Maar het werd nog straffer, want ze had nog een kadootje voor mij. Een stapel voorgespannen moerbeipapier, omdat ik absoluut niet zou mogen stoppen met schilderen omdat mijn bezoek zoveel voor haar had betekend. ze leefde opnieuw helemaal op!

Ook bij de derde buurvrouw gingen we nog eens langs. Andere zelfgemaakte poppetjes deze keer 😉

En Yoshi die leidde ons met plezier rond in het stadscentrum en bij de grote Daibutsu. Hij trakteerde ons op rijstkoekjes en leerde ons okonomiyaki eten. Overheerlijk! Is een soort omelet van noedels met groenten en vlees. Aanrader!!

Bovendien konden we dankzij hem ook nog eens terug op bezoek bij de sumi-fabriek en de Fude-maakster. Blij dat de kids ook eens met die ambachten hebben kennis gemaakt.

 

Campertips:
Nara was makkelijker om met de campervan te bezoeken. Het is dan wel een stad, ze is minder dicht bevolkt dan Kyoto. Er zijn dan ook meer parkings. Best wel de parkings nabij de Daibutsu vermijden (peperduur!). Elke gids zal je daar naartoe sturen omdat die parkings voorzien zijn voor bussen en ja, voor een Japanner is een RV echt wel een “huge car!”. Sommige betaalparkings zijn ook echt niet toegankelijk omwille van de overkapping bij de ingang maar achter het station van Nara zijn er een aantal. Van daar is het 20 min wandelen tot bij de Daibutsu.

Reis je met de RV naar Nara, ga dan zeker ook eens langs het oude keizerlijke paleis. Heel indrukwekkend groot (deed mij een beetje denken aan Versailles, maar met iets minder klatergoud).

Share

31/3 en 1/4/2017: Kyoto en Hiyoshi 

Het wordt zo stilaan tijd voor een serieuze wasbeurt. In een Michi-no-eki heb je maar beperkte mogelijkheden op dat vlak. Maar er zijn er ook mét sento (openbaar bad – ook bekend als onsen, maar een onsen is een natuurlijk bad). 

31/3 zou er een bezoek aan het race-circuit van Suzuka op de planning staan. Maar het giet. En we zijn een beetje moe. We slaan Suzuka dus over.

Na wat opzoekwerk blijkt dat er vanuit Hiyoshi ook een vlotte treinverbinding is met Kyoto (uitstap v zondag). Nadat we een eerste keer per abuis door Kyoto reden en uiteindelijk bijna letterlijk vastzaten tussen de dakgoten met onze mobilhome geven we toch maar de voorkeur aan een langere treinrit én een openbaar bad.

Share

27 & 28/3/2017 Hiroshima

Na de vlucht gisteren vandaag toch al net iets meer mens, ondanks de beperkingen van het condominium waar we overnachtten.

Maar we reizen dus direct door van Osaka naar Hiroshima. Dus meteen de shinkansen op! Ook hier boekten we dicht tegen het station aan zodat we de valiezen direct af konden zetten bij aankomst in de stad. (Uiteraard ook hier coinlockers bij de vleet in het station, dus dat was ook een optie geweest voor de valiezen).

Ik had vooraf een gids geregeld voor ons gezelschap via de JNTO. Freewill guide, zoals ik er vorig jaar ook al een aantal regelde.

Hij wachtte ons op in het station. Het avontuur van de dag begint 😉 "Laat ons de auto nemen." zei hij enthousiast. Hij bleek er een enkele reis op te hebben zitten van 1u om ons te kunnen gidsen. Als je dan ook nog bedenkt dat fooien hier "not done" zijn, dan snap je dat ik lastig werd op mezelf om dat zakje paaseitjes te zijn vergeten. Niks aan te doen.

Allemaal de wagen in. Zelfs dat was een belevenis. Ik zie meteen een ander Japan. TV in het dashboard. Baseball volgen terwijl je door de stad rijdt. Spannend. Op elk vlak ;-).

En dan begint de eigenlijke gidstocht. We startten aan wat veel toeristen denken dat het epicentrum is: het verwrongen overheidsgebouw met koepel. De A-bomb dom'. Een van de weinige gebouwen die de klap overleefden.

Eigenlijk ligt het 300m verder. De bom ontplofte boven een ziekenhuis. 600m boven de grond. De eerste slachtoffers vielen door de kracht (30t/m3) en hitte 4000C. In een straal van 1500m was alles weg.

Dit is echt niet voor niets één van beide stukken werelderfgoed uit WOII.

 

Hier wordt echter ook duidelijk gemaakt hoe groot de dreiging nog is.

Terwijl wij denken:"Nooit meer", lijkt echter een volgend zaadje voor WOIII geplant. Akelig.

Surreëel. Het kruipt echt in mijn kleren.

In het peace memorial center krijgen de kids een herinnering aangeboden: een origami doosje.

Die vrede verspreiden we graag. Wie meer wil lezen over Hiroshima kan hier terecht

En dan dus terug op hotel…

"Want er is toch een zwembad?!?" roept er eentje uit. Er is geen ontkomen aan. De eerst onsen is die avond een feit.

Gevolgd door Belgisch ontbijt. Met friet aan het buffet.

De volgende dag willen we graag naar Miyajima. Alleen is Milla snipverkouden. Een halve dag boot lijkt dus geen goed idee. Dan maar meteen terug naar Osaka, daar moeten we vanavond de camper ophalen. Kunnen we intussen mss nog een stukje Osaka zien.

De verhuurder van de camper begint rond het middaguur bezorgd te bellen. Of we wel weten welk station hij ons komt ophalen. Of we de weg wel vinden. Hoe laat hij ons bij het station kan komen halen.

't Zijn absoluut schatten, die Japanners, maar oh zo bezorgd! Na het 5de telefoontje besluiten we de planning om te gooien, dan is die mens gerust. En wij ook! 😉

We zetten ons geheim wapen in om de weg te vinden. Zonder problemen. De camperman haalt ons op.

En daar staan dan een paar campers… eentje trekt meteen mijn aandacht: de "Flemish". Een L in een land waar ze geen L kennen maar enkel een R die wordt uitgesproken als een R. Klinkt stom maar is echt keivreemd. Even later krijgen we net die toegewezen. Ik lach. Die vent snapt het niet. Bizarre situatie. Het duurt een dik uur om alle papierwerk rond te krijgen maar dan zijn we dus echt vertrokken.


En wat we met de Flemish allemaal beleefden daar vertel ik jullie graag meer over in een volgende post… Wie geabonneerd is op deze blog krijgt meteen een seintje in zijn/haar mailbox wanneer die post beschikbaar is. Wie graag abonneert laat in de linkerkolom zijn/haar mailadres achter.

Tot de volgende blog!!

Share

 9 dagen in Japan door Milla en Kiéro

Gisteren zijn we op een dam  geweest  en in een brug.We hebben gespeeld.                             
Vandaag zijn we naar de herten gaan kijken in Nara.We hebben een reuzeboeda gezien en ook een paar kersenbloesems.De dieren waren schattig en super mooi. 
En morgen gaan we nog is naar de herten kijken.En naar een inktfabriek.En misschien de Japanse tuin.En naar de penselen maakster.      
Ziehier de kersenbloesems
 

Share