[:nl]Wat vooraf ging…[:en]What happend before…[:fr]Ce qui précède…[:]

[:nl]2016 begon speciaal… heel speciaal…

Ik was al jarenlang aan het dromen, aan het plannen in het ijle… en nu krijg ik plots een unieke kans om mijn droomreis te maken… Naar Japan, naar de roots van mijn passie… sumi-e.

En ik reis solo, 3 weken lang zonder vent en kids naar een land waar ik de taal niet ken. Ik zeg wel eens dat ik even kan verdwalen en dan vervolgens 3 weken krijg om de weg terug te vinden en m’n vliegtuig te halen… 🙂

Waarom ik vertrek? Omdat ik er sowieso wel eens graag alleen tussenuit knijp. Omdat ik graag mijn eigen weg vind (letterlijk en figuurlijk). Omdat ik mijn huisgenoten ook graag die vrijheid gun. Maar vooral: het is tijd om de mensen te gaan bedanken die de materialen maken waarmee ik zo graag schilder!

Waar ik de durf vandaan haal? Wel, heel eerlijk, een jaar geleden was hier geen denken aan… maar ik zie steeds meer mensen die de wereld opfleuren door hun dromen na te jagen… waarom zou ik het niet wagen?

Op 14/2 begint de avonturentocht…

Maar ook hier in België is er van alles in beweging… wat er allemaal op mijn pad komt zal ik hier met je delen.

 [:en]2016 started as a very special year…

For years I’ve been dreaming, planning without purpose… and now suddenly I get the opportunity to make that dreamtrip… Off to Japan, to the roots of my passion… sumi-e.

I’ll be travelling solo, 3 weeks without my loved ones to a country of which I don’t speak the language… I sometimes tell myself I get the chance to get lost and make sure to find my way to get back in time for the flight home. 😉

Why do I go? Because I love to wander off on my own from time to time… Because it’s time to go and thank those who make the wonderful materials I love to paint with!

How I dare to take off? Well, a year ago I would have passed, but since I see so many people cheering up our world by making their dreams come true, why wouldn’t I give it a try?[:fr]2016 s’annonce spéciale, très spéciale…

Depuis des années je rêves, je planifie dans le vide… et tout d’un coup j’ai la possibilitée de partir pour le voyage de mes rêves… Vers le Japon, vers les origines de ma passion… le sumi-e.

Je vais voyager seule, pendant 3 semaines je quittes mes proches et je pars vers un pays dont je ne parles même pas la langue. Je me dis parfois que j’aurai le temps de me perdre, puis 3 semaines pour retrouver le chemin et arriver à temps pour l’avion… 🙂

Pourquoi je pars? Parce-que j’aimes partir seule de temps en temps. Parce que j’aimes retrouver le chemin par moi-même. Mais surtout: il est temps d’aller remercier les gens qui font les matériaux dont j’aimes tant me servir pour peindre!

Comment j’ose? Et bien, honêtement, il y a un an je l’aurai pas fait… mais je vois de plus en plus de gens qui se battent pour un meilleur monde en réalisant leurs rêves… alors, pourquoi ne pas les joindre?[:]