Student ondernemer in spé?

Intussen zijn we 6 maanden officieel in thuisonderwijs. Na de eerste lockdown leek springen van 3HuWe naar de derde graad HuWe via de Centrale Examencommissie de beste optie. Tijd voor een tussenstand.

We zitten aan de voorbereiding voor examen 4.

Examen 1: gedrag, verliep heel vlot ook al was het een video-examen waarvoor de woonkamer moest worden verbouwd tot Big Brother Room. Met glans geslaagd.

Examen 2: aardrijkskunde. De culminatiehoogte.
Ooit al van gehoord? Wij gaan ze nooit meer vergeten.
Gebuisd omdat ze de stand van de zon niet kon berekenen (“waarvoor ga ik dat ooit nodig hebben?”). Een buis zal door weinig ouders zo positief zijn onthaald als hier. Eindelijk eens kunnen vallen en weer opstaan. 

Zal nog eens opnieuw moeten. We gaan als gezin dus ongetwijfeld nog een paar KurzGesagt-TV avondjes tegemoet met quantumfysica en zwarte gaten, ingeleid door de juf van dienst.

Examen 3: geschiedenis. Die vond eergisteren plaats, dus nog maximum 28 dagen wachten op resultaat. De tweede keer “fysiek” in Brussel. Nu gaf ze wel toe dat het toch spannender is wanneer je naar daar moet per trein. Ook omdat je dan je trots opzij moet durven schuiven om de weg te vragen in dat grote gebouw.

In elk geval, de aanloop naar het derde examen zat voor mij vol eye-openers.

“Mama, hoe zou jij het verband leggen tussen het imperialisme en onze maatschappij?”. Ze was de leerplannen ingedoken. Kwestie van zeker de juiste dingen te kennen.
Zou ze zo hebben leren analyseren en interpreteren als ze op school was gebleven? Een vaardigheid die haar in mijn ogen heel erg van pas gaat komen.

“Mama, mijn leven is al sowieso te kort. Ik wil…” (vul op dit moment aan met minstens 8 jobs waarvoor universitaire studies nodig zijn, op haar 60ste is ze denk ik klaar met studeren).
De manier waarop ze nu naar werk en studeren kijkt is compleet anders dan voor Corona. Toen ze school liep was kleuterjuf hét beroep. Sinds de lockdown-ontdekkingstocht begon werd het stilaan breder.
Eerst was er procureur. “Geen zorgen mama, ik zoek wel even wat ik daarvoor juist moet studeren”. Waarom die job? Omdat de politiek daar ook een beetje naar moest luisteren.
Een dikke maand later ging het van: “Oh mama, ik heb het gevonden! Neuro-psycho-immunologie“.

NVDR: sorry voor alle ingewikkelde termen in dit artikel. Neuro-psycho-immunologie is de wetenschap die het verband legt tussen ons fysieke brein, ons denken en onze weerstand. Ook ik heb het geleerd van een 14-jarige.

Sinds ze thuis is ontstond er ook meer ruimte voor dialoog en daarbij echt de diepte in gaan. (Op 8 maart, vrouwendag, vond ze het echt ongehoord dat ik zou werken. Dat zorgde voor een filosofisch momentje)
We hebben wel vaker gesprekken over rollenpatronen, maatschappij, mensenrechten (uiteraard ook kinderrechten – ik sluit niet uit dat ze de puberrechten ooit gaat schrijven). Vroeger was daar geen (mentale?) ruimte voor. Het is alsof ze tegen werd gehouden door “iets”.

De leeftijd op papier is stilaan een handicap aan het worden. Gisteren werd ik echt van mijn sokken geblazen. Er wordt gebroed op een plan. Met alles erop en eraan.

“Ik zoek een studenten-job als PA van een CEO. Dan kan ik zien wat ze belangrijk vinden wanneer ze mensen aanwerven en zien welke jobs interessant kunnen zijn. Dan kan ik deze zomer al eens een zomercursus volgen voor student-ondernemers. Zo kan ik aan mijn businessplan beginnen. Het loon van mijn studentenjob wordt mijn startkapitaal”.

Ik: ”Meestal worden jobstudenten niet ingehuurd als PA omdat er nogal gevoelige informatie wordt gedeeld in meetings en zo”.

Zij: “Daar maken ze toch een NDA voor mama?”.

NVDR: NDA = non-disclosure agreement, die term heeft ze mij niet geleerd maar ik kan je garanderen dat ze prima weet waarover het gaat.

Die cursus voor student-ondernemers heeft ze ook zelf opgezocht. Groot was de teleurstelling toen ik vroeg of je vanaf 16 al student-ondernemer kon worden. “Nog 2 jaar wachten…”

“Ik ga al eens aan mijn CV beginnen voor die studentenjob.”

TO BE CONTINUED…

PS: inspiratie mag je hieronder gerust posten!

Share

Wat thuisonderwijs extra biedt

Een van Milla’s argumenten om ons te overtuigen van thuisonderwijs was “Mama, op school leer ik zelfs niet hoe ik alleen de bus of de trein kan nemen. Hoe moet ik dan ooit zelf mijn weg vinden?” (lees er gerust tussen de lijnen het verband bij om je weg te vinden in het leven).

Daarin hebben we de afgelopen maanden inderdaad grote verandering gebracht.

Gelukkig hebben we er al vele jaren “loslaten” opzitten.

“Mama, de trein is gestopt tussen de velden en ze zeggen juist dat hij niet gaat stoppen waar ik normaal afstap. Wat moet ik doen?”
Dat was ook hier geen evident moment. Papa wilde ter hulp snellen. Hij sprong de auto in. Bij het station waar de trein later stil bleef staan werden de deuren om veiligheidsredenen niet geopend. Het had geen zin.

Die dag hebben we geleerd dat ze verdomd goed haar weg kan vinden. “En dat zelfs zonder 4G hé mama”.

In praktijk leren is zo waardevol.

Als je pubert is er maar 1 wet: “De voorgaande generaties moeten sceptisch worden bekeken en niet direct geloofd”. Op dat vlak loopt ze helemaal in de pas. Gelukkig hoeft ze van ouders en grootouders niks te veel aan te nemen. We hebben mensen gevonden waarmee het heel goed klikt voor haar. Het is mijn  plicht te zeggen dat we het uiteraard niet helemaal eens zijn, anders zouden die mensen ook sceptisch benarderd moeten worden niet waar? ;-)

De ruimte hebben om te verkennen en te onderzoeken, dat verlangden we toch allemaal? En het is van onschatbare waarde. Iedere week weer duiken nieuwe pistes op, worden er nieuwe verbanden gelegd en kennis opgedaan.

Steeds vaker wordt er naar de toekomst gekeken na het diploma secundair…

Mogelijkheden zoeken en vinden. Tegen grenzen botsen en ze proberen verleggen.

Daarvoor alleen al, blij met onze keuze!

Share

Thuisonderwijs, hoe loopt dat in praktijk?

Zoals je in een vorig artikel hebt kunnen lezen was de eerste lockdown bij ons een startschot om over te schakelen op thuis onderwijs voor onze dochter. Onze zoon bleef in het regulier onderwijs. In dit artikel een aantal vaststellingen.

Sociaal contact?

Toen we voor het eerst spraken over thuis onderwijs in familiekring, werd vooral gewezen op het belang van sociaal contact. Dat was ook voor ons een groot vraagteken in het hele plan. Bij onze dochter zijn de nauwe contacten met vriendinnen zeker onderhouden en kon ze ook nieuwe contacten leggen met leeftijdsgenoten in eenzelfde situatie, al zijn die duidelijk oppervlakkiger. Tegelijk zijn er ook nieuwe vormen van contacten. De oude vrouwtjes die hulp nodig hebben om op de trein te geraken en spontaan hun levensverhaal met je delen bijvoorbeeld. Niet meteen wat je op school hoort, net iets meer uit het leven gegrepen.

Begeleiding

Ook dat was een punt van twijfel vorig jaar: kunnen we dit als gezin aan. 2 ouders die full-time werken, hoe kunnen we voor voldoende begeleiding zorgen? Die hebben we dan ook buitenshuis moeten zoeken.

Resultaat

Hoe zeker konden we zijn dat dit de juiste keuze was? Eigenlijk niet. De enige zekerheid die wij in de zomer van 2020 zagen was de demotivatie die zou volgen indien ze terug naar school zou moeten. Wat we nu zien is iets totaal anders. Ik zie terug de goesting in het leven en in de ontdekkingen! De motivatie om voluit te leven.

 

Even voor de duidelijkheid: dit traject is niet voor ieder kind de juiste oplossing.

Onze dochter was altijd al heel zelfstandig. Als kleuter eiste ze de keuken op om te bakken. Ze was 6 toen ze de eerste keer haar koeken zelf in de oven schoof.

Tijdens de eerste lockdown, ze was toen 14, begon ik pas te beseffen hoeveel ze daarop aan het inboeten was geweest. Ze begon na het schoolwerk opnieuw aan een ontdekkingstocht. Dambordtaart bakken, HTML programmeren, gitaar leren spelen – allemaal met YouTube.

Nu geeft ze alles grotendeels zelf vorm en kan ze zo diep graven op interessante thema’s als ze zelf wil. Dat maakt dat we niet altijd meer kiezen wat we kijken op TV. Ook wij leren dan bij, over quantumfysica bijvoorbeeld.

 

Al bij al zijn we blij over de voorbije tocht. Blij met onze keuze. Ook blij met het geslaagde examen gedrag en ja, zelfs met de buis op aardrijkskunde!

Share

3-talig en vlot kunnen werken met kantoorsoftware 

Dat is de vloek. Dat is de constante doorheen vacatures. Mijn realiteit, de horror en de verlossing. Het maakt dat ik de toekomst tegemoet durf te kijken wat er ook op mij afkomt. Maar het maakt ook dat ik bedolven word onder rommel zodra ik op de arbeidsmarkt verschijn.

Voor alle duidelijkheid: ik zoek geen job. Ik wil met deze blog mensen met soortgelijke profielen helpen door mijn ervaring te delen. Ik wil bedrijven helpen soortgelijke profielen te vinden die bovendien blijven.

Ja, officieel heb ik intussen bijna 4 jaar een bedrijf maar werk ook al heel die tijd met dezelfde opdrachtgevers. De loyaliteit is er van beide kanten. Zelfs in spannende tijden. Had ik eind 2015 geen loopbaancrisis gehad ik was ongetwijfeld bij een van hen in dienst gegaan want het zijn gewoon toppers.

Gedaan met jobhoppers dus. Gedaan ook met onder psychologische druk van mezelf in een job blijven zitten die verkeerd voelt. Dat hele proces bracht me een aantal inzichten en die wil ik graag met jou delen.

Als je vlot 3-talig bent en overweg kan met Office of Gsuite dan ben je als opgejaagd wild op de arbeidsmarkt. Dan komt je CV quasi overal. Zorg dat je vooraf goed weet wat je wil/zoekt, dat helpt echt!

Mocht ik terug in die schoenen staan ik zou mij niet meer opgeven bij een interimkantoor. Daar draagt ik vandaag nog steeds de gevolgen van. GDPR of niet ik geraak niet meer uit de databases van sommigen. Het strafste van al is nog dat ze me blijven koppelen aan jobs waarvan ik gezegd had dat ik ze niet wilde.

Wat heeft dan wel geholpen? Heel eenvoudige dingen, maar daarom niet de makkelijkste.

  • Om te beginnen heel goed weten wat ik zelf wilde (niet alleen wat ik niet wou) 
  • Weten waar ik beter in was dan de gemiddelde collega. Da’s misschien het enige voordeel van ooit 3 jobs te hebben gedaan in 3 jaar tijd. Ik wist dat het zo was. 
  • Misschien de meest verbazende: dromen najagen. Heel gek misschien maar dat loont echt en het is bijzonder fijn om te doen ook! 
  • Streng zijn bij het kiezen. Ongetwijfeld de moeilijkste van allemaal. Wanneer ik geen job had dan voelde het echt alsof er geen enkele job meer was in de hele wereld, alsof ik alles aan moest nemen dat maar de revue passeerde. Dat is niet zo, dat weet ik intussen wel zeker. 3-talig zijn en vaardig zijn met PC is zowat de loper voor heel veel deuren. 

Dus: vergeet je eigen-waarde niet wanneer je de komende tijd weer op de markt moest lopen. Het is niet omdat er overal uitverkoop bezig lijkt te zijn dat het bij jou slecht moet lopen. De buurman heeft misschien niet dezelfde skills in de kuip.

Veel moed aan al diegenen die opnieuw op de markt terechtkomen! In het bijzonder aan de 3-taligen met PC-skills… indien je meer wil weten over hoe ik het vandaag aanpak, contacteer me.

Share

Wanneer je naar Japan reist

Ik krijg van anderen wel eens de vraag of Japan de moeite is om naartoe te reizen.
Als je ook een reeks tegenargumenten verwacht ben je aan het foute adres.
Ik ben een fan, ook al ga ik niet akkoord met de manier waarop er met walvissen wordt omgegaan, noch met plastic, 

daarnaast is er zoveel om naar uit te kijken dat ik Japan gewoon een must vind.

Hieronder een aantal weetjes voor zij die er naartoe gaan…

De verplaatsing / het tijdreizen

12 uur vliegen is niet niks en daar komt bij aankomst ook nog 7u tijdsverschil bij. Gouden raad: neem een nekkussen en oordopjes mee. Alleen dan kan ik althans de slaap vatten tijdens de vlucht.

Reis je Economy Class? Check dan bij het aanmaken van je boardingpass op er betaalbare upgrades zijn. Ik neem liefst die met een stoel die extra naar achter kan. Door een stoel te kiezen die vlak achter de scheiding tussen first class en Economy zit heb je ook extra beenruimte. (Een tip die ik leerde uit Lean Travel van Paul Akers)

Leg de lat voor jezelf de eerste dag niet te hoog… hou rekening met jetlag!

Geld / Visa

Ik ben intussen 3 keer naar Japan gereisd, 2 keer vond ATOS Worldline dat verdacht genoeg om mijn Visa te blokkeren met alle gevolgen van dien… Wees dus voorbereid!

Trek de limieten op al je kaarten naar het maximum. Zorg dat ook je debetkaart internationaal actief is. Hou steeds voldoende cash op zak.

In Japan wordt nog heel veel cash betaald. Indien je met Visa betaalt is het vaak nog een kwestie van handtekenen in plaats van code intikken…

Buitenlandse kaarten worden in veel winkels gewoon geweigerd. Ook in Japanse banken moet je als buitenlander niet zijn.

Wij kunnen enkel geld afhalen aan de ATM in een “kombini” of convenience store (Lawson, 7Eleven, FamilyMart,…). Zoek op het scherm even naar het knopje “English” om te beginnen.

Communicatie

Indien je alleen reist raad ik je sterk aan om een mobiele WIFI hotspot te huren. Dat kan op de luchthaven, of je kan er vooraf een bestellen via sushi-WiFi.com bvb. Het is (nog) niet mogelijk een GSM-kaart te nemen in een Europese smartphone. Met de WIFI hotspot kan je overal online.
Ook kunnen bellen naar vaste lijnen in Japan? Overweeg bijkomend om belkrediet aan te schaffen op Skype.

Openbaar vervoer

Altijd op tijd. Heel betrouwbaar. Op de bus stap je achteraan op en neemt een ticketje, je betaalt bij het afstappen. Voor de trein koop je vooraf een ticket aan de automaten.

Van plan om vaak de trein te nemen? Je kan een toeristisch abonnement nemen maar dat kan enkel indien je vooraf reserveert voor een Japan Railpass

Bagage

Maak je in Japan niet druk over bagagetransport.
In de meeste stations en in vele pretparken, aquaria en dergelijke vind je coinlockers. Om een grote valies weg te bergen tot 00u dezelfde dag kost dit tss 700 Yen en 1000 Yen.

Er bestaat ook een transportdienst Yamamoto TaQBin of Takubin. Herkenbaar aan groen met geel logo met zwarte katten. Kostprijs afhankelijk van het gewicht. Kan ook de dag zelf geleverd worden of op bestelling paar dagen later afgeleverd worden (ook op luchthavens). Deze service wordt geleverd door hotels, kombini, … indien je naar een hotel of dergelijke verzendt wel even verwittigen dat je bagage apart reist.

Gidsen en toeristische info

In veel grote steden zijn er freewill guides. Typ in Google “Freewill guide + naam stad”. In de meeste gevallen krijg je een persoonlijke rondleiding. Ook bij toeristische diensten vind je Engels sprekenden die je met veel plezier helpen!

Zie mijn reisverslag voor concrete voorbeelden en links naar organisaties in Kyoto en Nara

Veiligheid

Japan is bij uitstek een plek waar ik me bijzonder veilig voel. In de grote steden hebben fietsen een slot zoals hier bij ons maar op het platteland vaak niet. Nergens voor nodig. Ik heb al meer dan eens op plekken geslapen waar bij aankomst niemand thuis was, maar de deur stond open, op een briefje stond welke kamer ik mocht betrekken… no problem. Respect.
Op gebied van natuurrampen is het risico net iets hoger natuurlijk. Japan ontstond langs een breuklijn dus vulkanisch is het eigenlijk een tijdbom. Om mensen tijdig te waarschuwen zijn er tsunami en aardbevingssystemen, veelvuldig en duidelijk aangegeven vluchtroutes in risicogebieden en zelfs een app “Safety Tips” die je waarschuwt bij onheil. Je vindt hem op Appstore en Playstore.

Dat lijkt me de meest cruciale info. Vragen? Neem gerust contact op!

Share